Międzynarodowe Triennale Architektury

Konkurs na koncepcję wieży na rondzie Mogilskim w Krakowie

III NAGRODA

 

ROK: 2009
LOKALIZACJA: Kraków
POWIERZCHNIA: -
FUNKCJA:

biurowa

III nagroda za interesującą antytezę do wieży (do wysokościowca) przy jednoczesnej bardzo
dobrej relacji z najbliższym kontekstem.

założenie ideowe

„Czy architektura może mieć więcej wymiarów?”

„Nikt nie mówi że góry są za wysokie a morza zbyt głębokie, wysokość jest kwestią kompozycji architektonicznej i nie ma wymiaru bezwzględnego”

źródło: regulamin konkursu mta2009

Mało kto także mówiąc o wymiarach architektury bierze pod uwagę jej głębokość (czyli wysokość poniżej poziomu ziemi). Dlaczego tak się dzieje? Czy architektura pod ziemią jest mniej ciekawa niż ta nad nią? Powodem tak małego zainteresowania tym aspektem architektury może być istniejąca przez wieki przeszkoda technologiczna. Obecnie jednak ograniczenie to zanika. Śmiało można stwierdzić, że nadszedł czas w którym możemy uwolnić wyobraźnię twórczą by poznać nowy wymiar architektury. Umożliwiają nam to najnowsze osiągnięcia cywilizacji. Wydaje się to naturalną drogą ewolucji architektury.

Wieżowce często buduje się z takich potrzeb jak: duże osiągnięcie techniczne - prestiż, potrzeba łamania barier, potrzeba stworzenia budynku unikatowego. Cały ten zakres potrzeb można osiągnąć budując podziemny negatyw wieżowca - antywieżę.

Dla miasta zabytkowego byłby to wyjątkowo istotny kierunek rozwoju, wyklucza on bowiem groźbę nieumiejętnej ingerencji w zabytkową tkankę urbanistyczną miasta.

założenia architektoniczno-urbanistyczne

Rondo mogilskie to miejsce o ogromnym potencjale, świetnie zlokalizowane i skomunikowane. W celu wykorzystanie tego ogromnego potencjału planując zabudowę w tym miejscu należy przede wszystkim skupić się na aspekcie urbanistycznym założenia. Jak tchnąć życie w to miejsce.

Obecnie teren niecki ronda wygląda jakby czekał na dalszą część budowy, jakby czekała serce które tchnie w niego życie. Wprowadzając nową zabudowę spotykamy się z nowopowstałym układem komunikacyjnym. Czy na pewno jako pierwsza powinna powstawać komunikacja? Układ ten nie jest celem samym w sobie. Jest elementem obsługującym życie miasta, obsługującym place, ulice, budynki. Dlatego też kolejność w której to urbanistykę i architekturę dostosowuje się do komunikacji a nie odwrotnie jest błędna. Omawiany projekt jest projektem ideowym dlatego też należy wyraźnie podkreślić ten aspekt.

Kreując założenie w skali urbanistycznej wyraźnie wyczuwa się osie ulic z północy na południe i ze wschodu na zachód, w ich skrzyżowaniu powstał prosty kwadratowy plac wskazujący na ich dużą wagę. W układzie komunikacji wyraźniej rysuje się oś wschód – zachód, jednak na rondzie mogilskim droga po niej prowadzona odchyla się. Aby dać jej powód tego odchylenia w to miejsce wpisuje się opisywana antywieża. Dzięki niej rondo nabiera sensu urbanistycznego, tworzy powód urbanistyczny do jazdy po okręgu. Przeszkodą w usytuowaniu jej w tym miejscu były nowopowstałe tory tramwajowe. Na tym przykładzie wyraźnie widać ideę dostosowywania nowej komunikacji do nowej architektury a nie odwrotnie. Błędem jest budowanie układu komunikacyjnego a zaraz po tym dopasowywanie do niego urbanistyki miasta. Dlatego też przystanek tramwaju został przesunięty w kierunku ulicy zachowując istniejący układ powiązań komunikacyjnych.


aspekty budowania w dół

- Doświetlenie pomieszczeń w takim budynku mimo jego niekorzystnego usytuowania względem słońca może być duże dzięki zastosowaniu techniki używanej przy konstrukcji światłowodu, którego ściany pokryte są odbijającym światło materiałem. Zastosowanie tego sposobu w antywieży pozwoli odbić promienie światła od ścian południowych w kierunku ścian mniej oświetlonych. Wspomogą ten proces także rozwiązania Hi-tech w budynku które mają za zadanie obracać elementy odbijające promienie tak by kierowały światło na mniej doświetlone ściany.

- Kontakt powierzchni placu na rondzie z placem na najniższej kondygnacji został zapewniony poprzez wprowadzenie słonecznego atrium łączącego oba te place.